Eerder te zien

Sinds 1983 worden er regelmatig tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd door het Streekmuseum Stevensweert / Ohé en Laak. rondom specifieke thema's uit de geschiedenis van het Eiland in de Maas in het midden van Limburg.

Zo staat er steeds een specifiek thema uit de geschiedenis van het Eiland in de Maas centraal. Hieronder enkele voorbeelden van de afgelopen jaren.

  • 2018: 35 JAAR

    11 Panelen langs de bewegwijzerde wandelroute door de kern van Stevensweert vertellen u meer over de thema’s: 25 jaar beschermd dorpsgezicht Stevensweert / 35 jaar Amici Insulae en 35 jaar museum. Dit in nauwe samenwerking met de gemeente Maasgouw en de besturen van Amici Insulae en het museum.

    Een tentoonstelling in de filmzaal van het museum met als titel: ‘35 jaar verzamelen, restaureren, conserveren, aankopen, beheren enz.’
    Informatie over bijvoorbeeld een Vikingzwaard uit de 9e eeuw en de restauratie van 8 ontwerp-tekeningen uit ca 1725 voor een geplande verbouwingen aan het kasteel Walburg, gemaakt in opdracht van graaf Reinier Vincent von Hompesch. Meer recent is het fotoalbum over de aanleg van het Julianakanaal met foto's uit de periode 1926 - 1928.

    De tentoonstelling is verlengd tot en met 1 januari 2019.

  • 2017: Ontgrinding op het Eiland in de Maas

    Ohé en Laak en Stevensweert hebben vanaf ca 1940 tot en met 2007 te maken gehad met grootschalige ontgrinden. De gevolgen hiervan voor het Eiland in de Maas op het gebied van o.a. de werkgelegenheid en de herinrichting waren groot.

    Door middel van foto’s van voor en na de ontgrinding, films, kranten-artikelen uit diverse privé archieven en nog niet eerder geëxposeerde baggervondsten, gaat de bezoeker weer even terug in de tijd.

    Veel inwoners van het Eiland in de Maas verdienden hun boterham door direct of indirect betrokken te zijn bij de grind-winning. Naast werkzaam zijn op de baggermolens ook als timmerman, schilder, smid, winkelier, en zelfs kroegbaas, iedereen wist een graantje mee te pikken.
    Wellicht zijn er nog personen die een of andere interessante baggervondst in huis hebben of misschien wel foto's uit die tijd.
    De collectie van het museum kan nog steeds worden uitgebreid.
    Ook is het museum geïnteresseerd wie er zoal op welke molen werkzaam was en wanneer.

    Het is de bedoeling om een zo volledig mogelijke geschiedenis van de ontgrinding voor het nageslacht vast te leggen. Daartoe zijn er afgelopen maanden al interviews met een aantal werknemers uit de baggerindustrie op band vastgelegd.
    Tijdens de tentoonstellingsdagen zullen enkelen van hen wellicht op wisselende momenten aanwezig zijn, om verhalen te vertellen en eventueel vragen te beantwoorden.
    Uiteraard zijn ook de baggervondsten uit de vaste collectie te bewonderen, zoals de inmiddels wereldberoemde kantharos van Stevensweert, romeinse zwaarden met inscriptie, offerstenen en een werkende kopie van een baggermolen.

  • 2016: 750 Jaar Parochiegeschiedenis

    De tentoonstelling 700 jaar Stevensweert uit 1966 geeft via foto’s, film, kostuums, voorwerpen en verhalen een boeiende terugblik op dit voor de gemeenschap Stevensweert unieke jubileum. De rollen van alle historische figuren werden met veel enthousiasme opgevoerd door jonge Stevensweertse mannen en vrouwen. Door de vele contacten van met name pater Sangers, werd deze groep vele malen uitgenodigd om in vol ornaat en flink geschminkt in heel Limburg en in de grensregio op te treden. Alle nog levende ‘historische figuren” zijn persoonlijk uitgenodigd om de tentoonstelling bij te wonen en zullen ongetwijfeld vertellen over hun rijke ervaringen.

  • 2015: Pater Sangers

    Willem Sangers werd in Stevensweert geboren op 18 januari 1915 in het molenaarshuis naast de eeuwenoude Hompesche molen. Op 19 jarige leeftijd trad hij in bij de Kruisheren te Maaseik. In de legendarische buut "De Paeperkook" vertelt hij de achtergronden van dit besluit. Hij werd tot priester gewijd in 1940. Aan de universiteit in Leuven studeerde hij geschiedenis met grote liefde voor het Maasland. Daarmee bedoelde hij Belgisch Limburg, Nederlands Limburg en de Duitse Selfkant. Talloze publicaties heeft hij gewijd aan de lokale en regionale historie van dit gebied. In 1955 schreef hij mee aan het standaardwerk over Stevensweert en Ohé & Laak: "Er ligt een Eiland in de Maas".